ปวิพ.ม.๘๕

มาตรา ๘๕  คู่ความฝ่ายที่มีหน้าที่ต้องนำสืบข้อเท็จจริงย่อมมีสิทธิที่จะนำ[1]พยานหลักฐานใด ๆ มาสืบได้ภายใต้บังคับแห่งประมวลกฎหมายนี้ หรือกฎหมายอื่นอันว่าด้วยการรับฟังพยานหลักฐานและการยื่นพยานหลักฐาน

---

[1] พยานหลักฐาน กรณีที่ถือว่าไม่เป็นพยานหลักฐานได้แก่  คำคู่ความ คำร้อง คำขอ หรือคำแถลงต่าง ๆ,คำแถลงของผู้เสียหาย มิใช่คำคู่ความและมิใช่คำรับ ,รายงานการสืบเสาะของพนักงานคุมประพฤติ ,คำแปลเอกสารต่างประเทศ ,การที่ศาลเรียกสำนวนการสอบสวนจากพนักงานอัยการ มาประกอบการวินิจฉัยคดี ตามปวิอ.ม.๑๗๕ ไม่ใช่ทั้งการสืบพยานและการพิจารณา (ผลไม่ต้องระบุไว้ในบัญชีระบุพยานและไม่ต้องส่งสำเนาล่วงหน้า,และไม่ต้องกระทำต่อหน้าจำเลย)